zondag 16 april 2017

Gehaakte vierkante deken is af!

Ja hoor... hij is af!

Na een dikke twee jaar is de gehaakte vierkante deken, de Crochet Along 2015, helemaal klaar.

Gehaakt met zeven kleuren van het Stonewashed garen van Scheepjes.
 Het was nog even spannend bij de laatste rand (zo'n anderhalve meter per kant)... maar ik had toch nèt genoeg van de donkerste kleur.
 Deze foto maakte ik in januari 2015... toen was het nog maar een uit de kluiten gewassen pannenlap.

Daarna groeide hij...
... en groeide hij...
... en groeide hij...

... tot, na 86 randen, de eindstreep werd bereikt.

Het was een mooi project en we hebben er weer een mooie deken bij!

zondag 26 maart 2017

Werk in uitvoering: de Hertfordshire quilt

 Inderdaad: zo zag mijn Hertfordshire er de vorige keer ook al uit...

Toch heb ik niet stilgezeten in de tussentijd.

Met veel bravoure heb ik namelijk gewoon besloten de volgende rand even te laten voor wat hij is en te beginnen aan de daaropvolgende. En ik kan je vertellen dat er veel energie is gaan zitten in dat besluit...

Want een rand overslaan, dat kan toch helemaal niet bij een medaillonquilt? hoor ik je al zeggen.
Inderdaad.

Maar nood breekt wet.

Ik had namelijk geen flauw idee hoe ik de te appliqueren schulprand op het crème gedeelte moest krijgen en tegelijkertijd de juiste afmetingen moest bereiken om de volgende rand er straks aan te kunnen zetten.

Volg je me nog?

Het probleem zat hem voornamelijk in - jawel - de INCH.

Ik hèb het niet met die maat...

2,54 cm.

Wie bedenkt nou zoiets?

Alsof ik constant een taal moet spreken die ik eigenlijk nèt niet goed beheers...
Alsof de glazen in mijn bril omgewisseld zijn...
Alsof ik met twee linkerhanden aan het werk ben...
Alsof ik mijn pantoffels verkeerd om aan heb...

Dat gevoel...
 De afgelopen week las ik in blogland ook nog de meest afgrijselijke verhalen over problematische randen in de Mrs. Billingsquilt, het zusje van de Hertfordshire, notabene bij quiltsters van formaat, die naar mijn idee altijd álles voor elkaar krijgen met lapjes en draadjes, maar die nu ellenlange, in het zweet huns aanschijns in elkaar genaaide randen in de vuilnisbak kieperden...

Want het paste niet.

Inches zeker, kon ik niet helpen te denken...
 Afijn.

Ik zag het licht.

Ik ben gewoon begonnen aan de volgende rand.

Nou ja, gewoon...

Ook hier speelden de inches mij weer parten en moest ik met allerlei mathematische kunstgrepen - waar zou een mens anno 2017 zijn zonder de stelling van Pythagoras! - mijn malletjes fabriceren. Maar het is gelukt! Het is een enorm snijwerk, maar daarna kan ik dan ook lekker de vierkantjes en driehoekjes aan elkaar gaan patchen. (Zijn het geen prachtstofjes?)

Het kan nog steeds zijn dat mijn redenering niet klopt hoor... Maar als de gepatchte rand klaar is, heb ik volgens mij de juiste afmetingen voor de vorige rand en kan ik met een gerust hart gaan appliqueren.

Leuk hè, quilten!!!

woensdag 15 februari 2017

Bijna af...

 Tot mijn eigen verbazing ontdekte ik dat ik inmiddels met de laatste rand bezig ben van de gehaakte vierkante deken, het patroon van de CAL2015. Hierna komen natuurlijk nog de afsluitende toeren, maar die "voelen" toch anders...
(Poes Betsey wil overigens eventueel best een handje helpen...)

Ook de gebreide sjaal in herfstkleuren is al zo ver op weg, dat hij bijna af genoemd mag worden.
The journey, not the arrival matters...

Mooie quote van de Amerikaanse dichter T.S. Eliot. En bovendien de titel van de autobiografie van Leonard Woolf, Virginia's man.

Een maar al te waar citaat.

Mindfulness - in de volle zin van het woord.

(En toch is het ook erg leuk als een werkstuk bijna af is!)

woensdag 25 januari 2017

Linda Myers en ABC Marquoir

 Nee, erg hard gaat het niet, als je met zoveel dingen tegelijk bezig bent als ik...

Maar het is allemaal ook zo leuk om aan te werken...
 Het borduurwerk van Linda Myers - een ontwerp naar de Dear Jane quilt - is de afgelopen weken toch opnieuw een paar kruissteekjes gevorderd.
 En plotseling kwam ik ook deze enorme knoeperd weer tegen: de ABC Marquoir... nog zo'n prachtig ontwerp, dat bij mij inmiddels al een flink poosje in de wacht staat.

Alfabetten, randjes... alles in blauw en een beetje rood... wat wil een mens eigenlijk nog meer...?
 Moet ik dus ook hoognodig weer eens mee verder!

(Tenminste... als Linda Myers zich een beetje gedeisd wil houden...)

zondag 1 januari 2017

Gehaakte deken

De gehaakte deken, naar het patroon van de CAL2015, vordert nog steeds gestaag.

Ergens in 2017 zal hij toch wel klaar zijn, vermoed ik zo...
Ik ben nu bezig aan rand 78 (week 33), dus het einde (rand 86, week 36) begint werkelijk in zicht te komen. Wordt nog afkicken hoor, want het is een fantastisch project om aan te werken, met die mooie bolletjes Stonewashed van Scheepjes. 

Wat in elk geval niet te versmaden is voor het voltooien van zo'n groot werkstuk - en dat wens ik dan ook alle lezers van dit blog toe - is

EEN GOED, GEZOND EN CREATIEF 2017!