zaterdag 28 maart 2020

Hartjes en Onze Haakrol

 We leven in een historische tijd.

Een tijd waarin het "normale leven" verdwenen lijkt en alles anders is. Waarin we allemaal op onszelf worden teruggeworpen.

Als je graag leest en handwerkt, is dat niet zo'n probleem. Genoeg te doen! 
Bijzonder wordt het, als er initiatieven in het handwerkwereldje (in dit geval op Facebook) worden ontplooid, waar je extra blij van wordt. Zoals de hartjes "Daily Love" van Mascha Spierings van Createdbymascha: een paar weken geleden gestart en nu al ruim 500 deelnemers. Elke dag (zolang de coronacrisis duurt...) wordt een hartje gemaakt om op afstand toch samen bezig te zijn en elkaar elke dag wat moed in te spreken met mooie stofjes en kleurtjes. De groep vind je hier op Facebook.
 Ik vond het een leuk idee en doe dus ook (een beetje) mee. Elke dag lukt me niet, en dat hoeft ook niet. Bij mij zijn het hartjes van vilt, die ik met DMC-borduurgaren op een achtergrondlapje festonneer. Gewoon, omdat ik dat zo'n leuk effect vind (en omdat ik nog steeds geen held ben in het appliqueren met de needleturnmethode). We hopen met z'n allen dat dit project uiteindelijk geen heel grote quilt zal opleveren...

Intussen gaat ook het haakproject "Onze Haakrol" van Bianca Baaij (ook op Facebook) gestaag door. Elke week publiceert Bianca een nieuwe haaktechniek, waardoor je een mooie staalkaart van steken in de vorm van een rol krijgt.
Ik ben inmiddels gevorderd tot en met week 9 (hoewel ik een klein beetje gesmokkeld heb: deel 6 ontbreekt bij mij, omdat ik dat niet voor elkaar kreeg en vond dat het leuk moest blijven). Bovenaan zie je de Nest stitch: Eitje in een nest, daaronder de Mandensteek en daar weer onder de Bloksteek.
De Bloksteek zie je op deze foto bovenaan. Daaronder een patroon met kleine blokjes en daar weer onder een gedeelte met kruisjes in reliëf. Erg leuk om te doen.

En het houdt ons van de straat! Op dit moment zijn er weinig dingen belangrijker dan dat...

Blijf thuis, stay safe en blijf gezond!

woensdag 26 februari 2020

Haken

De laatste tijd is er door allerlei omstandigheden niet zo veel van handwerken gekomen.

Maar haken lukt altijd nog wel in een verloren momentje...
 Dus een paar weken geleden ben ik gewoon alsnog "ingestapt" in het project Onze Haakrol, waarvan Bianca Baaij elke week een deel op facebook plaatst. 

Een erg leuke manier om al hakend kennis te maken met allerlei haaktechnieken.

Hier week 2, het vlechtjesgedeelte, waarbij je eerst verschillende toeren met grote lussen van lossen haakte, die je vervolgens aan elkaar moest "vlechten".  
Hieronder het eerste deel: een eenvoudig stukje met uitsluitend vasten.

En de foto helemaal bovenaan is tot en met week 3: het gedeelte met de "moesjes", ook een oude techniek, vroeger veel gebruikt om warme kledingstukken te maken. 
En hoewel het allemaal niet snel gaat nu, vordert ook de Grindashawl gestaag. Hier zie je het derde deel in wording: op de foto wel érg rose...  
In werkelijkheid neigt deze Whirl van Scheepjes veel meer naar het rood, zoals op de foto hieronder van het tweede deel.
En hier was ik net begonnen...

Een leuk patroon, dat ik al voor de tweede keer aan het maken ben, nu voor mezelf. Het patroon vind je op het blog van ontwerpster Tatsiana.

zaterdag 28 december 2019

Adventskalender met haakwerkjes

 Dat was leuk!

Van Bert kreeg ik de "Adventskalender" van Caro's Atelier: een doos vol pakjes in handwerksfeer die ik in de adventsweken, van 1 tot en met 24 december, elke dag eentje, mocht openmaken.

Wat een feest...  
In de loop van de weken kwamen er bolletjes garen uit de doos, voor verschillende patroontjes die dan weer over de mail werden gestuurd, en allerlei leuke hebbedingetjes op handwerkgebied: een (haak-)naaldenzakje, een patroontje om een retro Volkswagenbusje te haken, een draadafsnijder, een Carolientje-tasje, schattige steekmarkeerders in de vorm van een hartje... en dat alles afgewisseld met de nodige snoeperijen.
De hoofdmoot vormden de bolletjes rood, wit en donkergroen garen voor de kerstdeken in golfjespatroon, waarvan het patroon in stukjes werd gemaild. De deken is bij mij nog niet af natuurlijk, maar dat geeft niks: ik ga er de komende tijd gewoon lekker mee verder.

Hij wordt al leuk hè!

Uiteindelijk zullen er lossenkettingen (waarvoor de bolletjes van verschillende kersterige garens waren bijgeleverd) door de gaatjes worden geweven. De benodigde weefpen zat uiteraard ook in de doos.
 Verder zaten er bolletjes katoen in de pakjes voor een stel erg mooie pannenlappen met kerstmotiefjes. Die patroontjes liggen nog klaar bij mij.
 Wel haakte ik alvast één van de zes verschillende onderzettertjes in lichtblauwe katoen met kristal- en stermotiefjes. Bolletjes blauwe en witte Catona kwamen uit de pakjes, terwijl de patroontjes via de mail binnenkwamen.

Had ik nog nooit gedaan, zo'n motiefje inhaken. Het bleek niet moeilijk (net als bij het inbreien van motiefjes voer je de ongebruikte draad achterlangs mee): als je goed telt komt het helemaal goed!
 Mooi effect met een glas erop...
 Erg leuk vond ik ook het patroon voor het keukendoekje: al hakend zag ik een elandskop in het katoenen lapje verschijnen, door het reliëfeffect van de popcornsteek.
Allemaal seizoensgebonden patroontjes, waar ik nog wel even mee vooruit kan.

Een mooie aanleiding om alle lezers van dit blog

EEN GOED, GEZOND EN CREATIEF 2020

toe te wensen.

Goede jaarwisseling en tot volgend jaar!

zondag 17 november 2019

Geweven telefoonhoesje

 Dat was leuk om te maken: een geweven hoesje voor mijn iPhone.

Het oude patchworkhoesje dat ik al járen in gebruik had - ik maakte het geloof ik in 2011 - was wel een beetje aan vervanging toe...
Dus het weefraam erbij gepakt en scheringdraden opgespannen. Een mooie bol verloopgaren erbij en weven maar.
Na enige tijd had ik de juiste afmetingen bereikt.
 Een twijnrandje gemaakt om te zorgen dat alles netjes blijft zitten...
 ... en de boel losgehaald van het weefraam.
 Alle draadjes (zowel schering- als inslagdraden) nog even wegwerken...
 ... en dichtnaaien aan beide zijden.

En klaar was het hoesje! Het is al in gebruik genomen.

zaterdag 26 oktober 2019

Grinda shawl in het rozerood

Dit is (het begin van) mijn tweede, rozerode versie van de Grinda shawl.

 Vorig jaar maakte ik hem in het blauw. Hij was toen net op tijd af om hem aan mijn "pleegschoonmoeder" voor haar verjaardag te kunnen geven.

Ik nam me toen al voor er nog eentje te haken, maar nu voor mezelf.

Het is immers een prachtig patroon en ik vind het ontzettend leuk om te werken met de Whirl van Scheepjes: een grote bol heel langzaam in kleur verlopend garen. Het resultaat is schitterend en ontstaat helemaal "vanzelf".
Hoewel ik het blauwe kleurverloop van de Whirl Blueberry Bambam heel mooi vond, gebruik ik deze keer de Whirl Forbidden Fuchsia. En ik moet zeggen: ik vind het resultaat tot nu toe weer net zo fascinerend, zie de bovenste foto.

 Hierboven zie je het eerste stukje: toen was deel 1 net af. Kleurverloop zag je nog niet echt.

De eerste twee gedeeltes zijn nu af. Er volgen nog twee delen en een rand.

Hieronder de shawl van vorig jaar, helemaal klaar.
Echt een verslavend patroon.

Je kunt het vinden op het blog van ontwerpster Tatsiana.

woensdag 25 september 2019

Kraamcadeautjes...

 Het is intussen wel een beetje traditie geworden...

Als er bij een collega een baby geboren wordt, neem ik naald en draad ter hand.
 Deze zomer waren er twee baby'tjes in aantocht, bij twee mannelijke collega's. Geen dikke buiken op kantoor dus. Maar niet minder spannend.

Al snel was duidelijk dat het allebei meisjes zouden worden, dus over de kleur van het garen hoefde ik niet meer te twijfelen.

Een patroontje voor een "koalabeertjesrammelaar" met bijtring vond ik in het boek Haken voor de baby van Rosanne Briggeman: een inspirerende verzameling van allerlei cadeau-ideetjes.

Rammelkralen, bijtringen en roze garen besteld en haken maar! (De veiligheidsoogjes liet ik achterwege: ik vertrouw ze niet - ondanks de naam - bij zo'n klein baby'tje... ik borduur de oogjes liever...)

Ik was maar wat blij met de door Woolys als extraatje meegestuurde steekmarkeerders: ik had ze nog niet, maar bij het haken van amigurumi's en zo zijn ze eigenlijk onmisbaar. Dank je wel, Woolys!

Het was trouwens wel weer een heel gepriegel...
 Als ik in dit stadium van zo'n gehaakt beestje ben, vraag ik me altijd af waar ik in hemelsnaam aan begonnen ben... 
 Maar het komt toch altijd weer helemaal in orde!
 Zijn het geen dotjes!?
 Het duo moest uiteindelijk wel gesplitst worden om elk apart naar zijn nieuwe eigenaar te gaan.

Inmiddels zijn beide meisjes gezond en wel geboren: Hira, het eerste kindje van Kadir, en Féliz, de tweede spruit van Michael.
Nog een foto van de beertjes samen. Ze zijn wel fotogeniek hè!

Ik hoop dat de twee meisjes de rammelaars in gezondheid zullen verslijten.

woensdag 21 augustus 2019

Het komt allemaal door Gunta Stölzl...

Hoe is het mogelijk hè...

Mijn eerste zelf geweven boekenlegger... 

Het komt allemaal door Gunta Stölzl...
De weefkunst van Gunta Stölzl. Eén van de vrouwen die een eeuw geleden de weefafdeling van het Bauhaus in Duitsland groot maakten.

In april waren we in Weimar, waar in 1919 het Bauhaus werd opgericht: een nieuwe, moderne school voor kunst, architectuur en kunstnijverheid, waarvan de leerlingen hun sporen ruimschoots hebben nagelaten in de kunstgeschiedenis van de twintigste eeuw. Het Bauhaus bestond maar veertien jaar: in 1925 verhuisde het naar Dessau en in 1932 naar Berlijn, waar de nazi's het in 1933 sloten.
Zowel in Duitsland als hier in Nederland zijn dit jaar verschillende tentoonstellingen te zien, gewijd aan "honderd jaar Bauhaus".

Wat een inspiratie...

Deze vakantie waren we in het Textielmuseum in Tilburg ("Bauhaus& |Modern textiel in Nederland") en in Wall House #2 in Groningen ("Gunta Stölzl: 100 jaar Bauhausstoffen"), waar de weefkunst van Gunta Stölzl en haar (mede)leerlingen in het zonnetje wordt gezet.
Gunta Stölzl begon in 1920 haar opleiding aan het Bauhaus en werd al snel hoofd van de weefafdeling. Er werd geëxperimenteerd met nieuwe materialen, nieuwe technieken en nieuwe vormen.

Ik vind het allemaal schitterend...
 Zo schitterend... dat ik mezelf er niet van kon weerhouden een bescheiden poginkje te wagen om iets te fabriceren op een eenvoudig weefraam...

Ik heb eerst eens goed rondgekeken op internet hoe het allemaal moet. En toen maar gewoon aan de slag... Met een gewone bol verloopgaren, waarmee je, wat je ook maakt, altijd meteen een mooi effect bereikt.
 Opspannen - en weven maar...
 Een weefpen, stevige katoen om op te spannen, een broodnodige kam... 
 Ik leerde zelfs een echte "twijnrand" te maken, zodat de boel vast blijft zitten als je het weefsel van het raam haalt.
 En aan het eind maar gewoon wat knoopjes gelegd.
 Ben eerlijk gezegd best een beetje trots! En het smaakt zo ongelooflijk naar meer...

Maar echt waar... het komt allemaal door Gunta Stölzl...