zondag 17 juni 2018

Haute couture: Jan Taminiau en Viktor&Rolf

 Eigenlijk ben ik helemaal niet zo'n "modetype"...

Maar als je eenmaal de creaties van Jan Taminiau van dichtbij hebt gezien, ben je om. Dat ambachtelijke, dat pure handwerk... Zó mooi, zo inspirerend...
 Op dit moment is in het Centraal Museum in Utrecht de tentoonstelling Jan Taminiau - Reflections (nog t/m 26 augustus): een overzicht van het werk van de pas 42-jarige couturier. Maar ook een inkijkje in zijn inspiratiebronnen, zijn experimenten en zijn ideeën.
 Fantastisch mooie stoffen in prachtige kleuren...
 En overal dat schitterende borduurwerk...

Hier bijvoorbeeld in de japon die koningin Máxima droeg op de 50ste verjaardag van haar echtgenoot in 2017.
 En inderdaad: ook de koningsblauwe kroningsmantel uit 2013 is aanwezig op deze tentoonstelling, evenals de bordeauxrode avondjapon.
Je kunt er met je neus bovenop en het borduurwerk gedetailleerd bewonderen (nou vooruit: er zit een glaswandje tussen...)
 Diep onder de indruk was ik in de kleine ruimte aan het einde van de tentoonstelling, waar een selectie van Taminiau's borduurstalen te zien is.
Probeersels, ideetjes, experimenten met kleuren en materialen... je kunt het allemaal van heel dichtbij zien en je laten meevoeren op zijn gedachtenstromen.
 Stuk voor stuk waanzinnig mooie lapjes..

==================================================

 Van een totaal andere orde, maar minstens zo inspirerend vond ik de tentoonstelling Viktor&Rolf: Fashion Artists 25 Years in de Kunsthal in Rotterdam (nog t/m 30 september). De 25-jarige samenwerking van Viktor Horsting en Rolf Soeren heeft inmiddels de prachtigste creaties opgeleverd. Soms rebels, eigenzinnig en ronduit "gek", maar zonder uitzondering van een grote schoonheid en met vaak extreem materiaalgebruik.
 De bruidsjapon van prinses Mabel uit 2004, ja, die met die strikken!
 En strikken komen vaker voor. 
 Japon uit de Cutting Edge Couture Collection: hiermee symboliseerden Viktor&Rolf de problematiek van de financiële crisis.
 En dan zie je ineens dat ook deze grote modeontwerpers op zeker moment gewoon teruggrijpen naar zoiets "eenvoudigs" als bloemen van hexagonnen...

Ook deze tentoonstelling - met rondom behang dat gemaakt is van talloze schetsjes van de beide ontwerpers - is een absolute aanrader!

donderdag 17 mei 2018

Alweer hexagonnetjes...

 Het blijft leuk, het hexagonnenproject "Winterse hexjes" van Anneliefs waarvan elke week een nieuw stukje patroon naar alle (honderden!) deelnemers wordt gestuurd. Fascinerend hoe één zo'n vormpje de fraaiste patronen kan opleveren. En het "mystery-effect" houdt het natuurlijk extra spannend.

We zitten inmiddels in week 19 en ik loop uiteraard al weer een paar weken achter. Maar dat mag de pret niet drukken. Het geeft veel voldoening om te zien hoe al die zeshoekjes in verschillende kleuren paarse stofjes (in mijn versie) met elkaar een mooi effect geven.
 Soms is er ineens een stofje bijna op... en passen er uit het restje nog net vier halve hexjes... die naaien we dan gewoon aan elkaar tot twee hele hexagonnetjes. Zie je bij dit printje niks van...
 En zo gaan we rustig door met stempelen, knippen en weer verder aan elkaar zetten.

Ben benieuwd naar het verdere verloop van het patroon!

maandag 23 april 2018

Over schoollapjes en andere oude huisvlijt...

 In een Tilburgs antiquariaat vond ik vorige week deze twee schoollapjes, afkomstig uit het Belgische plaatsje Berlaar. Beide lapjes zijn geborduurd door M. of Mar. Verstringe, het rode in 1911 en het blauwe in 1910.

Vooral het open zoompje van het rode lapje vind ik helemaal het einde. Het blauwe lapje is afgewerkt met een blauw biesje, dat uiteraard ook met de hand is vastgezet.
 Dit soort lapjes spreekt altijd enorm tot de verbeelding... Je zou willen weten wie de maakster was en onder welke omstandigheden ze de lapjes geborduurd heeft. En waarom maakte ze er twee? Waarom eerst eentje in het blauw? Rood was veel gebruikelijker.

Vragen waarop geen antwoorden te vinden zijn.

Wel reden genoeg om m'n boeken over oude handwerken weer eens in te kijken... zoals het boek van Berthi Smith-Sanders uit 2013: Merk- en Stoplappen uit het Burgerweeshuis in Amsterdam. (Begin 2013 schreef ze er dit blogje over; het is nog steeds bij haar te bestellen.)
De weesmeisjes uit het Amsterdamse Burgerweeshuis staan ons levendig voor ogen door de schilderijen van de Duitse impressionist Max Liebermann (1847-1935). Hij schilderde rond 1880 verschillende doeken waarop deze meisjes te zien zijn, meestal juist ijverig bezig met nuttige en fraaie handwerken.

En laat nou net in het Haagse Gemeentemuseum de tentoonstelling Max Liebermann, Een zomers impressionist te zien zijn (nog t/m 24 juni)...
 Rustpauze in het Amsterdamse weeshuis, 1881-1882

 Naailes in het Amsterdamse weeshuis, 1877

 Binnenhof van het Amsterdamse weeshuis, 1876

Duidelijk zichtbaar zijn de roodwitte uniformen die de meisjes droegen. Naar verluidt had Liebermann op zijn verzoek een uniform in zijn bezit gekregen, om daarmee zijn ter plaatse gemaakte schetsen naar de werkelijkheid te kunnen uitwerken.

Ook overigens is de tentoonstelling van Liebermanns werk zeer de moeite waard. Hij schilderde niet alleen handwerkende weesmeisjes, ook andere vormen van huisvlijt maakte hij tot zijn onderwerp.
 De wever, 1882

 De spinster in Dongen, 1880

Stille arbeid, ca 1885

Het is een breiwerkje waar ze mee bezig is... maar het zou evengoed een geborduurd schoollapje kunnen zijn...


vrijdag 30 maart 2018

Kabels haken

  Alsof ik nog niet genoeg dekens heb gehaakt...

Er is hier alweer een deken in de maak! Maar deze wordt ook zo mooi en bijzonder... Hij riep er gewoon om om gemaakt te worden.

Het is de Autumn Islands CAL van Knotten in Delft. 

Hierboven zie je het derde blok.
 En dit is het tweede blok.

Onderaan het blok waarmee de CAL begon.

Je kan goed zien dat er een 'rode draad' door de blokken loopt en dat is het gebruik van het reliëfstokje: door om het stokje van de vorige toer te haken, kun je allerlei patronen vormen. In het eerste blok kon ik oefenen hoe het reliëfstokje precies wordt gemaakt, in het tweede blok werd het verspringende reliëfstokje geïntroduceerd en in het derde blok haakte ik een heuse kabel.

Ik vind de kleuren erg mooi: het is één van de pakketten die Knotten had samengesteld. Voor mij een ontdekking hoe mooi blauw en bruin bij elkaar kunnen passen.

Het materiaal is ook zo fijn: een zachte merinodraad die Cool Wool Melange heet (van Lana Grossa).

In totaal worden het twaalf blokken. Die worden vervolgens aan elkaar gehaakt met een brede bruine rand.

Een heerlijk project om aan te werken!

woensdag 21 februari 2018

Nog meer hexagonnetjes...

 Tja, Annelie heeft inmiddels heel wat op haar geweten!

Het hexagonnenvirus waart rond... Elke week ontvangen de (honderden!) deelnemers aan de "Winterse hexjes" van Anneliefs een nieuwe opdracht voor deze mysteriequilt. 

Inmiddels is ook bij mij de zevende weekopdracht klaar. De laatste twee weekopdrachten bestonden uit losse stukjes, die nog niet aan de grote lap vastgezet werden.
 Hierbij nog eens alle eerdere stadia van mijn paarse versie bij elkaar, in omgekeerde volgorde.
 Zo grappig om te zien hoe het geheel groeit (of krimpt in dit geval)...

 En nu maar weer afwachten welke opdracht er zaterdag in mijn mailbox zit...

woensdag 24 januari 2018

Hexagonnetjes...

 De verleidingen van het internet...

Begin januari las ik op het blog van Inge toevallig iets over een net gestart projectje met hexagonnetjes... Annelie (van Anneliefs) is het grote brein achter de "Winterse hexjes".

Ik, nieuwsgierig, meteen even bij Annelie gaan kijken natuurlijk.

Had ik niet moeten doen... :-)
 Elke zaterdag stuurt Annelie aan de deelnemers (het zijn er inmiddels al honderden!) een mailtje met een nieuwe opdracht. Komende zaterdag, 27 januari, komt alweer de vierde.

De invulling is uiteraard vrij: hoe groot zijn de hexjes, stofjes uit eigen voorraad of zoals die van het voorbeeld van Annelie... maakt niet uit. (Bij mij werden het - weer eens - paarse stofjes.) Als je er maar lol in hebt. En dat hebben we! Dat blijkt wel uit de begeleidende facebookgroep, waarin de deelnemers hun versies kunnen tonen. Erg leuk om te zien, al die verschillende varianten.

En zo ben ik dus zomaar plotseling bezig met een mystery-quilt!

maandag 1 januari 2018

Warm nieuwjaarsblogje...

 Warme wolletjes...

Daar zijn er in de laatste weken van 2017 zomaar drie van voltooid.

Op de laatste dag van het jaar de paarsbruine gehaakte omslagdoek in Fenna-verloopgaren.
 In de week ervoor de gebreide sjaal/col in vijf herfsttinten van het ByClaire Sparkle-garen. Vierkanten die elk bestaan uit negen blokjes in afwisselend recht en averecht.
En een paar weken daarvoor de Softness Square Stola, gehaakt met verschillende garens van Knotten in Delft. In dit blogje schreef ik al dat hij bijna af was.

Aan warmte geen gebrek dus aan het begin van dit nieuwe jaar!

Daarmee wens ik alle lezers van dit blog

EEN GOED, GEZOND EN CREATIEF 2018!

donderdag 21 december 2017

Knuffelpopje

 Er was weer een baby in aantocht op kantoor, dus wilde ik, zoals altijd, een kraamcadeautje maken.

Dit keer werd het een knuffelpopje, in de vorm van een konijntje. Zijdezacht garen in wit met een beetje rose, want ik wist al dat het een meisje zou worden.
 Een leuk haakwerkje met snel resultaat. Het patroon staat hier.

De baby is inmiddels geboren: de kersverse dochter van collega Edwin en zijn Wendy heet Julia.

Ik hoop dat ze het popje in gezondheid zal verslijten!