zaterdag 27 juni 2015

Borduurwerk van Linda Myers

 Plotseling had ik enorme zin om weer eens wat steekjes te maken aan mijn Linda Myers-borduurwerkje. Het lag al weer even stil, maar het blijft erg leuk om aan te werken. 
 Linda Myers heeft verschillende borduurpatronen gemaakt die gebaseerd zijn op de Dear Jane quilt. Dit is Quilt Sampler XIV: "Jane's Quilt Garden".
Het is leuk om telkens een blokje of een puntje te maken. Langzamerhand nadert de helft, dus ik heb nog wel even te gaan!

zondag 14 juni 2015

Over textielgeschiedenis en kringloopwinkels...

 Wat doe je, als je in een kringloopwinkel een doos aantreft met daarin een grote hoeveelheid oude, hier en daar zelfs wat groezelige, klosjes garen.

Waarschijnlijk niets…

Tenzij je je leven lang al geboeid bent door alles wat met garen, naai- en borduurwerk, textielkunst en textielgeschiedenis te maken heeft…

De doos ging dus mee naar huis.
Niet in de laatste plaats door de toevallige omstandigheid, dat ik de avond tevoren weer een fantastische aflevering had gezien uit de reeks De IJzeren Eeuw: Twente op stoom. De IJzeren Eeuw is een prachtige serie waarin de kijker door historicus Hans Goedkoop (hulde aan deze man!) op meeslepende wijze wordt meegenomen in de 19de eeuw. In Twente op stoom (HIER kan je de hele aflevering terugkijken) gaat het over de Twentse textielindustrie en de textielfamilies Van Heek en Stork.

Precies de namen die ik op de klosjes in de doos terugvind…

In Twente op stoom zie je uiteraard ook de weefgetouwen in actie. In de inmiddels met stoom aangedreven getouwen wordt nog steeds gebruik gemaakt van schietspoelen: die fraai gevormde houten werktuigen die zo veelvuldig opduiken in kringloopwinkels

Mijn verzameling bestaat inmiddels uit het krankzinnige aantal van 26 exemplaren, in alle soorten en maten...
 De schietspoel was in de textielindustrie van de 19de eeuw een enorme verbetering. Hij verving de werp- of smietspoel (smijtspoel), die lange tijd in de handmatig bediende weefgetouwen werd gebruikt: met de hand wierp de wever de spoel met het inslaggaren door de kettingdraden, een lichamelijk zwaar belastende bezigheid. De Brit John Kay vond de schietspoel of snelspoel uit, waarmee de inslag door de kettingdraden werd geschoten. Eerst met behulp van een touwtje, het 'zweepje', zoals je ziet op het schilderij van Vincent van Gogh, Weefgetouw met wever uit 1884 (Museum Kröller-Müller).
Toen de textielindustrie zich verder ontwikkelde en de weefgetouwen in de fabrieken door stoom werden aangedreven, werd ook de schietspoel automatisch in beweging gebracht. Met als gevolg: minder werk voor de wever, die eigenlijk alleen nog toezicht hield op het proces, maar een oorverdovend lawaai in de grote fabriekshallen waar talloze weefgetouwen stonden met heen en weer schietende spoelen en andere bewegende onderdelen…

In onderstaand filmpje zie je een oud weefgetouw in beweging. De schietspoel gaat in razende vaart heen en weer.
Nu de textielindustrie in Nederland sinds de jaren '60 en '70 vrijwel volledig is uitgestorven, resteren ons nog de vele schietspoelen in kringloopwinkels.

Ik blijf ze fascinerend vinden...

dinsdag 9 juni 2015

Blauwe stoere stappertjes

Mijn collega Edwin en zijn vrouw Wendy zijn vorige week de trotse ouders geworden van een prachtig zoontje: Noud.

Mijn kraamcadeautje was al eventjes klaar en vandaag heb ik het aan de jonge vader gegeven. Ik haakte opnieuw een paar stoere stappertjes, zoals ik dat vorig jaar ook al had gedaan voor collega Auke. Waren ze voor Auke's dochter rood, voor de nieuwe boreling maakte ik ze in het blauw.

De stappertjes waren weer erg leuk om te maken. Het patroon komt van babybladen.nl: een duidelijke beschrijving met een stappenplan in de vorm van een serie handige foto's. Het resultaat zie je hier: een paar piepkleine miniatuur Converse-sneakertjes.

Ik wens Edwin en Wendy veel geluk met Noud!

zaterdag 30 mei 2015

Gehaakte vierkante deken

 Weer een stukje verder met de vierkante deken, de CAL 2015, gehaakt met het Stonewashed-garen van Scheepjes.
 Tot en met week 13, rand 33, is hij "bij", dus ik heb nog even te gaan… Geen probleem, want het is een heerlijk werkje om mee bezig te zijn.
Wat is hij fotogeniek, hè?!

dinsdag 5 mei 2015

Tapisserie de Bayeux

 Een borduurwerk uit de 11de eeuw… Bijna duizend jaar oud… Het is bijna niet te geloven dat het in zo'n goede staat bewaard is gebleven.

Dit beroemde kunstwerk met zijn ongelooflijke afmetingen (ongeveer 50 cm hoog en bijna 70 meter lang) waarin de overwinning van Willem de Veroveraar in de Slag bij Hastings in 1066 als een stripverhaal avant la lettre wordt getoond, bezocht ik vorige week tijdens ons weekje Normandië.
 In Bayeux - een stadje vlakbij Omaha Beach, één van de landingsstranden van D-Day, 6 juni 1944 - wordt het borduurwerk tentoongesteld in een oud seminarie, in een lange, donkere gang. Een merkwaardige ervaring, om met een audio-apparaatje aan je oor in sneltreinvaart langs alle beelden te worden geleid. En tegelijk zo indrukwekkend, dat je na afloop blij bent met het prachtige boek waarin alle scènes volledig staan afgebeeld en waarin je alles nog eens rustig kan nalezen.
 Prachtig om te zien hoe details zijn weergegeven, in kleurige wollen borduursteken op gebleekt linnen. Hierboven wordt bagage vervoerd naar de schepen, waarmee Willem en zijn mannen vanuit Normandië vertrekken naar Zuid-Engeland: maliënkolders, voorraden en wapenuitrustingen. 
Hierboven de overtocht naar Engeland. 

Je kunt in dit gedeelte goed zien hoe er veelvuldig gebruik wordt gemaakt van de zogenaamde Point de Bayeux: de Bayeux-steek. In het kort komt die hierop neer: met steelsteekjes wordt een op te vullen gedeelte gemarkeerd. Daarbinnen worden lange platsteken gemaakt, die vastgezet worden met overdwarse "haarspeld"-steken. Deze overdwarse lijntjes worden op hun beurt weer met kleine steekjes vastgezet. Zo kunnen grote vlakken in één of meerdere kleuren worden opgevuld.
En hier zie je hoe één van de mannen met blote benen te water gaat met het anker. Rechts Willem, die hier nog hertog is. Na de Slag bij Hastings zal hij koning van Engeland zijn.
 En hierboven een gedeelte van de strijd, die verderop steeds bloediger zal worden, maar waar Willem de Veroveraar als winnaar uit zal komen.

Het Tapisserie de Bayeux: een op wonderbaarlijke wijze vrijwel intact bewaard gebleven prachtig stuk Middeleeuwse naaldkunst uit het einde van de 11de eeuw.
 Wist je dat je gedeeltes uit het Tapisserie de Bayeux zelf kunt namaken? Moet je hier eens kijken: http://www.bayeux-broderie.com. (Maar pas op, want je bent zo verkocht! Ik spreek uit ervaring...)

zondag 19 april 2015

Gehaakte vierkante deken

 Toch weer een beetje opgeschoten met de gehaakte vierkante deken, de CAL 2015. Helemaal "bij" ben ik niet, maar dat mag de pret niet drukken. 

Evenmin het feit dat het midden niet helemaal recht is… Ik heb besloten dat ik me daar niet meer druk over ga maken.
(Zo. Nu staat het zwart op wit.)
Met de kleurencombinatie ben ik erg blij, evenals met het Stonewashed-garen van Scheepjes: erg mooi en zacht.

Ik ga dus weer lekker door met de volgende randen!

zaterdag 11 april 2015

Civil War Diary Quilt

Weer eens een nieuw blok voor mijn paarse versie van de Civil War Diary Quilt! Dit is mijn 53ste blok en het heet Parlor Activities.

Na 52 maanden en daarin elke maand een blok was ik een beetje Civil War Diary-moe, om het zo maar te zeggen… Druk met andere dingen, druk op het werk… je kent dat wel.

Een paar weken geleden was ik bij blogvriendin Gerda, van het blog Gerlily, op de koffie. Ik had een paar van mijn maaksels bij me, onder andere de 52 blokken van de Civil War Diary Quilt. Gerda bekeek ze stuk voor stuk en was er zo enthousiast over… dat ik vanzelf weer aan een nieuw blok ben begonnen. En dat beviel eigenlijk ouderwets uitstekend!

Er gaan dus binnenkort vast weer meer blokken volgen.

zaterdag 4 april 2015

Kindernaaimachientjes

 Tsja…

Zo begint er warempel een verzamelingetje te ontstaan…

Dit schattige rode kindernaaimachientje vond ik een tijdje geleden in een kringloopwinkel. Van Russische makelij, zoals het metalen label vermeldt. En dat kun je ook zien, aan de goudkleurige beschildering. Geen idee hoe oud het is.
 Het vond een plaatsje bij mij thuis naast het rose machientje dat ik eind jaren zestig voor mijn zevende of achtste verjaardag kreeg. Het loopt op batterijen en heeft een heus voetpedaaltje. Het heet Regina en komt uit Duitsland.
 En ja, als je dan in een andere kringloopwinkel weer een oud Russisch kindernaaimachientje aantreft, een beetje bruin oranjerood deze keer, ook beschilderd met van die typisch Russische motieven, dan gaat dat natuurlijk ook mee naar huis.
 Zo ben je, voordat je het weet, ineens een verzameling oude kindernaaimachientjes aan het opbouwen...
Mooi paasweekend!