Soms heb je zo'n blok, dan lukt alles. Je legt in één keer precies de goede (natuurlijk paarse) stofjes bij elkaar, je trekt op goed geluk net dat ene witte lapje uit je voorraad dat het helemaal af maakt, je knipt en snijdt snel en doeltreffend alle 32 stukjes uit de fat quarters, speldt vaardig al die stofsnippers in het juiste patroon op je "werktheedoek" en naait het geheel vervolgens in een betrekkelijk recordtempo zonder problemen in elkaar.
Dat gebeurde me dus bij dit blok, mijn achttiende, van de Civil War Diary Quilt, genaamd Texas Rangers.
Je zou toch verdraaid gaan denken, zo na een jaartje of drie, dat ik het inmiddels best wel een beetje kan, dat quilten!







