Het is hier nog steeds paars wat de klok slaat. Dit keer is het de beurt aan het volgende blok van de Civil War Diary Quilt. Hoewel het de naam Sorrow draagt, heb ik niet de somberste stofjes uit mijn paarse lapjesvoorraad gekozen. Misschien kwam dat door onze vakantie in het altijd vrolijk stemmende hoge noorden. Weer of geen weer, Groningen is gewoonweg schitterend...
Een volgend blok van de Civil War Diary Quilt is klaar: Greenfield en Stockton. In de bijbehorende tekst, van Rachel Young King Anderson, wordt opnieuw een sfeer van ontreddering, oorlogsgeweld en angst opgeroepen:
Hoe zegt men dat ook weer? "Het is weer om een erfenis te verdelen...." Ja, het is er druilerig genoeg voor... Bij gebrek aan erfenis ben ik, lekker op de bank, terwijl het water langs de ramen loopt, nog wat klosjes gaan maken. Een tijdje geleden had ik ze weer eens tevoorschijn gehaald en als je dan eenmaal bezig bent, ga je vanzelf door. Met vijf nieuwe erbij is het totale aantal nu 33. Ik kan dus nog even vooruit. Maar laat dat nou geen enkel probleem zijn: stofjes genoeg!
Het tiende blok van de Civil War Diary Quilt is af. Het heet Alvin McClure en is genoemd naar een van de jonge strijders in de Amerikaanse Burgeroorlog in de nabije omgeving van Rachel Young King Anderson met wie het niet goed is afgelopen. Het zijn soms wel heel treurige teksten die de blokken in het boek vergezellen...
Ook een tijd geleden... de ABC Marquoir. In de loop van de maanden komt er toch elke keer weer een klein stukje bij. Dat gaat ook makkelijk: als ik een paar kleine of één grote letter borduur, heb ik telkens een klein afgerond partje te pakken. En zo kom ik bijna ongemerkt steeds wat verder.
