Er is weer een piepklein stukje toegevoegd aan de reusachtig grote ABC Marquoir: het begin van weer een nieuw alfabet en weer een volgend randje. Het gaat niet snel, maar langzaam maar zeker komt er toch steeds weer wat bij. 
Tussen de andere handwerkjes door heb ik het wonderlijke garen (wondergaren?) met de naam Katia Ondas op de pennen (mooie nieuwe houten breipennen!) gezet, waarvan ik een paar maanden geleden enkele bollen kocht, in het paars natuurlijk... Uit 9 steken ontstaat er een sjaal van ruches, die tevoorschijn komen als de gebreide "draad" wordt opengevouwen. Het is lastig te omschrijven en het klinkt heel ingewikkeld, maar in werkelijkheid is het reuze makkelijk: het resultaat is in elk geval geweldig leuk. En omdat dit materiaal zo snel werkt, krijg ik deze sjaal waarschijnlijk nog wel voor het eind van de winter af!
Het volgende blokje (mijn vijfde) van de Civil War Diary Quilt heet: Rachel's Frustrations. De Rachel in kwestie is Rachel Young King Anderson (1818-1898), die in december 1862 zware tijden doormaakte. De Amerikaanse burgeroorlog was op dat moment al anderhalf jaar aan de gang en had inmiddels het nodigde gevergd van zowel het mannelijke als het vrouwelijke deel van de bevolking.
Het heeft iets symbolisch om op 31 december de Z te borduren: de laatste letter van het alfabet op de laatste dag van het jaar. En op de eerste dag van het nieuwe jaar laat ik mijn vorderingen met dit gigantische project zien. Een kwart van de enorme letterlap is nu voltooid. Voor het nieuwe jaar staan er nog vele alfabetten op stapel!
Er is weer een blokje klaar van de Civil War Diary Quilt: het blok genaamd Special Blessings, waarvoor opnieuw een keus is gemaakt uit m'n paarse lapjesvoorraad.
Het is al eerder te zien geweest op dit weblogje, maar van mij mag het deze maand opnieuw voor het voetlicht: mijn kerstquiltje, dat bestaat uit een geborduurd kerstkransje met daaromheen mijn eerste schreden op het quilterspad. Ik maakte het vorig jaar in de kerstvakantie: het was net niet op tijd klaar voor de kerst, maar ik heb er wel in kerstsfeer aan gewerkt. Ook leuk!
Waar zou een letterlap zich nu beter thuis kunnen voelen dan in een boekenkast? Om mijn (bescheiden) vorderingen met de ABC Marquoir op de gevoelige plaat te kunnen vastleggen (grappige uitdrukking: slaat echt nergens meer op in dit digitale tijdperk!), heb ik hem even, dubbelgevouwen (kan je nagaan hoe groot hij gaat worden....), in de boekenkast gehangen. Zo vastgeklemd onder het gewicht van verschillende literaire grootheden vind ik hem eerlijk gezegd al erg mooi worden. Bijna een kwart is nu af... Het is een geweldig project om mee bezig te zijn!
