Het is pas 19 oktober en op het balkon staat de bolchrysant mooi te zijn in zijn uitbundige herfstkleuren. Toch lijkt het er sterk op dat de Kerstman al wat activiteiten begint te ontplooien... Rudolph, the Red-Nosed Reindeer, maakte vanmorgen zijn opwachting in Rotterdam. Hij had namelijk een belangrijke taak: hij moest, bij gebrek aan dennentak, assisteren bij het showen van mijn zojuist voltooide gebreide kerstbal!
Ja, kerstballen breien... Wordt het de rage van dit najaar? Als je eenmaal het boek Kerstballen breien van de Noorse modeontwerpers Arne Nerjordet en Carlos Zachrison in handen hebt gehad, ben je verkocht, dat is zeker. Zo leuk, hoe ze vertellen over de achtergronden van de 55 verschillende patroontjes en over hun eigen voorbereidingen op het Kerstfeest. Tussen alle prachtige foto's vind je duidelijke aanwijzingen voor het breien van de ballen, waardoor het ook mij - nog nooit een sok gebreid of anderszins met 5 breipennen in de weer geweest... - lukte in elk geval één bal tot een goed einde te brengen. Er zullen er nog vast wel een paar volgen!
Om helemaal in de stemming van de beide Noorse heren te komen, kun je naar dit filmpje kijken, waarin je ziet hoe oude tradities en moderne zakelijkheid (breien is hip!) samenkomen. Heel inspirerend. 
Sjonge, dat was me het blokje wel... Laten we maar zeggen dat het van een afstandje best acceptabel is. Maar o, o, o, wat is die scanner meedogenloos...
Kan ik toch mooi weer eens zeggen dat ik iets af heb! Mijn knalrode, katoenen keukenhanddoek is klaar. Gebreid in blokjes van 15 recht, 15 averecht (bij 20 naalden omgewisseld), met een rand van ribbels. (Kijk bij Jeanny voor het patroon en hier voor een filmpje over het inbreien van het lusje.)
Weer een volgend blok van de Civil War Diary Quilt: Gloomy Prospects. Het is mijn dertiende blok: in september 2010 ben ik begonnen met het maken van deze intrigerende blokken - alles in het paars - en met één blokje per maand heb ik er nu dus dertien liggen. 
Het is hier nog steeds paars wat de klok slaat. Dit keer is het de beurt aan het volgende blok van de Civil War Diary Quilt. Hoewel het de naam Sorrow draagt, heb ik niet de somberste stofjes uit mijn paarse lapjesvoorraad gekozen. Misschien kwam dat door onze vakantie in het altijd vrolijk stemmende hoge noorden. Weer of geen weer, Groningen is gewoonweg schitterend...
Een volgend blok van de Civil War Diary Quilt is klaar: Greenfield en Stockton. In de bijbehorende tekst, van Rachel Young King Anderson, wordt opnieuw een sfeer van ontreddering, oorlogsgeweld en angst opgeroepen:
